وبسایت گروه سوناسازان Art Persian building sauna فن و هنر ایران زمین www.healthsauna.ir
 
 
WWW.HEALTHSAUNA.IR
پیغام مدیر :
با سلام خدمت شما بازديدكننده گرامي ، به سایت گروه سوناسازان خوش آمدید جهت تماس با ما به شماره 09123240237 تماس بفرمایید . لطفا براي هرچه بهتر شدن مطالب اين وب سایت ، ما را از نظرات و پيشنهادات خود آگاه سازيد و به ما را در بهتر شدن كيفيت مطالب ياري کنید.
 
 
ساعت : ۱:٢۳ ‎ق.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات
قفلسازی

قفلسازی   صنایع‌دستی  قفلسازی، یکی از صنایع

 صنایع‌دستی :‌قفل سازی سنتی ایران زمین 
قفلسازی   صنایع‌دستی  قفلسازی، یکی از صنایع 



قفلسازی، یکی از صنایع بسیار مهم ما در گذشته بوده است که به صورت اشکال حیوانی و انسانی ساخته می‌شد. قفل های ایرانی به لحاظ فنی شامل دو نوع است: 
الف) قفل های ثابت در، شامل : کلون دان
 صنایع‌دستی :‌قفل سازی سنتی ایران زمین 
قفلسازی، یکی از صنایع بسیار مهم ما در گذشته بوده است که به صورت اشکال حیوانی و انسانی ساخته می‌شد. قفل های ایرانی به لحاظ فنی شامل دو نوع است:

 صنایع‌دستی :‌قفل سازی سنتی ایران زمین


الف) قفل های ثابت در، شامل :
 کلون دان 
کلون 
قفل پخش شو .
 

 صنایع‌دستی :‌قفل سازی سنتی ایران زمین


ب) قفل های فلزی، شامل : 
قفل فنری با کلید پیچی
 قفل فنری با کلید فشاری
 قفل لوله با کلید پیچی و قفل رمز ( بی کلید) .

 صنایع‌دستی :‌قفل سازی سنتی ایران زمین



در کتاب ((قفل‌های ایران))،نوشته پرویز تناولی، قفل‌ها به دو دسته تصویری و هندسی تقسیم شده اند. قفل‌ها درگذشته تنها کاربرد ایمنی نداشتند و کاربرد آیینی و دینی هم داشتند.چنانچه زیباترین قفل‌ها آنهایی بودند که برای ضریح ساخته می شده اند.

قفلسازی از دوره ساسانی در ایران رواج داشته است، هر چند قفل‌هایی که ملهم از اشکال حیوانی هستند، مربوط به قرون چهارم تا نهم هجری می باشند. 
ما جنبه آیینی قفل‌ها را در دوره ساسانی نمی‌بینیم. این جنبه‌ها بعد از اسلا‌م و خصوصا در دوره صفویه به اوج می‌رسد ظهور قفل‌های فولا‌دی در دوره صفویه تحولی عظیم را در صنعت قفل‌سازی به‌وجود آورد. این هنر در دوران صفویه و توسط استاد " صنیع الصنایع " به جهانیان معرفی شد و به شهرهای مختلف گسترش یافت.

برای قفلسازی از انواع ابزار و وسایل فلز کاری استفاده می شود. مواد اولیه مورد استفاده در ساخت قفل ها فولاد ، آهن و آلیاژهای آن می باشد. برای ساخت قفل ابتدا ورق و مفتول آهنی یا فولادی را در ضخامت های مختلف آماده می کنند. سپس متناسب با طرح محفظه و اجزای داخلی قفل مواد اولیه را برش می زنند و قوطی یا محفظه قفل را پس از خم کاری ورقه برش خورده، لحیم و درز گیری کرده و قطعات داخلی قفل را سوهان کاری می کنند و متناسب با نوع قفل بدنه اصلی را سوراخکاری و قطعات مختلف شامل شامل دسته فنر و تیغه را به هم پرچ می کنند.
 و آن را اسید کاری کرده و پرداخت نهایی روی آن انجام می شود.

قفلسازی، یکی از صنایع بسیار مهم ما در گذشته بوده است  . ( کلون دان )


سارا مردانی

/isfhandicraft.blogfa.com
گرداوری گروه فن و هنر ایران زمین 

قفلسازی، یکی از صنایع بسیار مهم ما در گذشته بوده است  . ( کلون دان )   قفلسازی، یکی از صنایع بسیار مهم ما در گذشته بوده است  . ( کلون دان )


:: برچسب‌ها: هنر سنتی ایران, صنعت, فن و هنر, هنر سنتی ایران زمین



ابزارهای کمکی برای درودگران
نوشته شده در چهارشنبه ۱ امرداد ۱۳٩۳
ساعت : ٧:٤٦ ‎ب.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات

ابزارهای کمکی برای درودگران

 

یک شخص فنى مانند تکنسین ،  مهندس صنایع چوب یا یک استاد کار  باید بتواند عملیات سرویس کارى (گریس کارى  تعویض روغن و …) ابزار و ماشین آلات عمومى صنایع چوب را در محل کار خود انجام دهد و حتى در صورت لزوم قطعات پرمصرف در ماشین آلات مانند تسمه پروانه، بلبرینگ، زغال آرمیچر و … را نیز تعویض کند.

 

تلاش گروه برای برقراری ارتباط بیشتر با مجموعه های کارگاهی کشور ( ائم از فنی و حرفه ای و کار و دانش) می باشد.

تا بتواند با کمک دوستان حاضر در مجموعه کتبی پربار تر و علمی تر در این زمینه فراهم سازد.

 

این مجموعه شامل آموزش های زیر است که در قالب یک فایل PDF ارائه شده است.این مجموعه آموزش ها به تایید اداره کل نظارت بر نشر و توزیع مواد آموزشی رسیده است و در اختیار دوستان قرار گرفته است.

 

سرفصل های این مجموعه به قرار است :

 

1- انتخاب و کاربرد پیچ گوشتى هاى دستى،برقى و پنوماتیکى

 

2- تنظیم و سرویس و آماده به کارکردن پیچ گوشتى ها

 

3- انتخاب و کاربرد انواع آچار، آچارهاى تخت، رینگى، بوکس، آلن و …

 

4 - انتخاب و کاربرد انواع گریس پمپ

 

5- انتخاب و کاربرد انواع روغندان

 

6- انتخاب و کاربرد انواع انبردست و انبر قفلى

 

7- انتخاب و کاربرد انواع پولى کش 


لینک دانلود 

کلیک کنید   

 

گروه فن و هنر ایران زمین 


:: برچسب‌ها: صنایع چوب, هنر چوب, هنر, صنعت



درباره رنگ ، رنگرزی ، رنگ ، تولید شیشه رنگی
نوشته شده در جمعه ٢٠ تیر ۱۳٩۳
ساعت : ٧:۱٩ ‎ب.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات

درباره رنگ ، رنگرزی ، رنگ ، تولید شیشه رنگی

تولید شیشه رنگی

یکی از عواملی که از دیرباز مورد توجه انسان بوده است ساختن و به دست آوردن رنگ بوده است. رنگ علاوه بر مصارف هنری ، در رنگ کردن پارچه ، رنگ کردن اجسام چوبی ، پوشش لعاب ها و رنگ در شیشه استفاده می شود . رنگ در گذشته به صورت طبیعی از گیاهان و جانوران گرفته می شده است. مثلاً از نوعی صدف ، رنگ قرمز تهیه می شده و چون این رنگ های طبیعی به علت پیشرفت صنعت مقرون به صرفه نبوده و پایداری لازم را نداشته است از اکسید فلزات برای رنگین نمودن شیشه ها استغاده می کنند که خواص این اکسیدهای فلزی به شرخ ذیل است:


دارا بودن استحکام و مقاومت در برابر حرارت و رطوبت و داشتن قدرت حلالیت خوب در شیشه است.

تولید شیشه رنگی در دنیای باستان در حقیقت امری اجباری بوده است ، چرا که جهت رنگی کردن شیشه باید از اکسید فلزات گوناگون استفاده کرد. شواهد تاریخی و باستان شناسی نمایانگر این حقیقت مهم است که شیشه ی رنگی به صورت مهره های تزئینی ریز و درشت حدّود بیش از هزار سال به رقابت با سنک های قیمتی که دسترسی به آنها جهت عموم به مراتب دشوارتر از شیشه بود.

دستور ترکیب اکسید فلزات مختلف به ماده اصلی جهت ساختن شیشه های رنگی به روی یک سری گل نوشته مکشوف از حفریات کتابخانه آشور نپال در نینوا با تمام جزئیات آورده شده است.

ترکیب اکسید فلزاتی چون منگنز و آهن جهت به وجود آوردن شیشه رنگی ، برای اوّلین بار به احتمال قوی به صورت تصادفی صورت گرفته است ، ولی استفاده از اکسید فلزات دیگری چون مس ، سرب ، کبالت و سنگ سرمه باید به صورت ارادی و دانسته صورت گرفته باشد .

یکی از مهمترین عوامل در شیشه گری دستی نحوه ساخت رنگ های شیشه و یا به اصطلاح شیشه گران نحوه بار بندی است ، چرا که تنوع رنگ ها موجب زیبایی بیشتر فرآورده های شیه ای می شود و معملا شیشه گران برای تهیه رنگ های مورد نیاز از اکسیدهای فلزات که به صورت پودر در بازار وجود دارد استفاده می کنند . این اکسید ها به اندازه مورد نیاز با خرده شیشه یا سیلیس می بایست مخلوط گردد و سپس جهت ذوب شدن به مدت 8 ساعت در داخل کوره با حرارت 1050 تا 1200 درجه سانتی گراد قرار گیرد.

در صورتی که مقدار سیلیس موجود در ماده اولیه زیاد باشد به همان نسبت درجه حرارت بیشتری جهت ذوب لازم است. کوره باید در تمام طول شبانه روز روشن باشد و شیشه در حالت مذاب نگهداری شود. در غیر این صورت به شیشه لطمه وارد می شود.

رنگ هایی که معمولاً در صنعت شیشه گری هستند به شرح ذیل است:

رنگ آبی

شیشه آبی که شاید بتوان آن را اوّلین رنگ مورد علاقه شیشه گران باستان دانست و جهت تهیه آن از اکسید کبالت و یا اکسید مس در تهیه انواع پررنگ و کم رنگ استفاده می شود. قدیمی ترین شیشه آبی از حفریات باستان شناسی در بین النهرین بدست آمده است که رنگ خود را مدیون اکسید کبالت است.

تنها درصد کمی از این اکسید کافی است (5 درصد) تا به شیشه رنگ آبی دهد.

رنگ قرمز

شیشه قرمز که به دو طریق مختلف ساخته می شد : نوع اول استفاده از اکسید مس که این روش متداول تر نسبت به روش دوم که استفاده از اکسید سرب است ، بوده است.

لازم به تذکر است که استفاده از سرب جهت تهیه شیشه ی قرمز تنها برای مدت کوتاهی مورد مصرف شیشه گران دوران باستان بوده است و منسوخ گردیده است.

رنگ شیشه سفید مات

این شیشه از آنجا مورد استفاده قرارگرفت که شباهت زیادی به مصنوعات گرانبها مانند چینی داشت. شیشه ی سفید تولید شده به وسیله شیشه گران باستان معمولاً به تنهایی مورد استفاده قرار نمی گرفت. بلکه با رنگ های دیگر مخلوط و اشیای زینتی بدل چون مرمر ، عقیق و یا عقیق سلیمانی می ساختند و یا جهت تزیین ظروف شیشه ای مختلف از آن استفاده می کردند. شیشه گران دوران باستان جهت تهیه این رنگ از ترکیب کلیسیم و سنگ سرمه استفاده کرده اند.

رنگ سبز

به وجود آمدن این رنگ تقریباً تصادفی بوده است و با ذوق شیشه گران این رنگ شیشه بیشتر مورد مصرف عادی و روزانه داشت تا تزیینی ، چرا که تولید آن در مقیاس وسیع صورت می گرفت در میان رومیان متداول بوده است.

شیشه سبز رنگ ، رنگ خود را مدیون اکسید آهن است که به صورت طبیعی در شن مورد مصرف این صنعت وجود داشت ، اکسید آهن در موقعیت فرو 1، که جذب کننده قوی در ناحیه قرمز طیف نوری است باعث به وجود آوردن رنگ آبی می گردد در حالیکه یون های فریک که جذب کنده ای ضعیف است در ناحیه بنفش طیف نوری هستند ، شیشه را زرد می کند. ترکیب یون های فرو و فریک رنگ سبز را تولید می نماید.

رنگ زرد

تولید شیشه زرد پیش از دیگر شیشه های رنگی آغاز شده است ، به طور مثال اوّلین شی تاریخ گذاری شده مصر مربوطتوتمویس است ، به رنگ زرد بوده است.

لازم به تذکر است که ترکیب بیشتر مقدار فلز می تواند شیشه را بسیار پررنگ نموده و رنگ تیره ای که به نظر می رسد به سیاهی می زند.

رنگ بی رنگ یا شفاف:

تولید این نوع شیشه برای اوّلین بار در ایران و بین النهرین از قرن چهارم پیش از میلاد به بعد شروع شده است و در مصر یک قرن بعد صورت عمل به خود گرفت.

شیشه را می توان با استفاده از سنگ سرمه صاف و شفاف ساخت. فی المثل اگر خمیرشیشه ای که دارای رنگ سبز است با سنگ سرمه مخلوط کرده و تا درجه حرارت مخصوص حرارت بدهند شیشه ی به دست آمده صاف و شفاف است.

استفاده از سنگ سرمه در حدّود قرن چهارم میلادی از رونق افتاد و جای خود را به منگنز سپرد و دلیل آن شاید سهل الوصول بودن منگنز نسبت به سنگ سرمه است و این جایگزینی تا قرون اسلامی ادامه داشت.

به طور کلی برای رنگین کردن شیشه از اکسید های فلزی استفاده می گردد:

رنگ آبی لاجوردی اکسید کبالت

 

رنگ قرمز سلنیم + کادمیم

 

رنگ قرمز یاقوتی طلا

رنگ زرشکی بی اکسید منگنز

رنگ قهوه ای پیریت ، گوگرد ، ذغال چوب

رنگ شیری نمک های فسفر

رنگ فیروزه ای اکسید مس

رنگ نارنجی کادمیم = سلنیم با درصد کم

رنگ زرد نقره (آرژان) ، گوگرد

رنگ سبز کرم = مس

رنگ بنفش نیکل

 

[1] .محمود زاده ، فرشید، خواص مواد ، جزوه مطالعاتی ، سال 77 ، ص20

[2] . علی اکبرزاده کرد مهینی ،هلن،شیشه مجموعه مرز بازرگان،چاپ دوم،ناشر سازمان میراث فرهنگی، 1376 ،ص 21

[3] . محمود زاده ، فرشید، خواص مواد ، جزوه مطالعاتی ، سال 77 ، ص20

[4] . علی اکبرزاده کرد مهینی ،هلن،شیشه مجموعه مرز بازرگان،چاپ دوم،ناشر سازمان میراث فرهنگی، 1376 ،ص 21

 

منبع : سایت

ویکی پدیا

گرداوری و ویرایش : فربد حیدری

سایت گروه فن و هنر ایران زمین

سایت جامع پیمانکاران ساختمان

هنر سنتی ایران زمین

 


:: برچسب‌ها: انسان, صنعت, رنگ, درباره



هنر ملیله زنجان
نوشته شده در سه‌شنبه ۱٢ فروردین ۱۳٩۳
ساعت : ٩:٥٤ ‎ب.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات

ملیله زنجان، هنری اصیل اما رو به فراموشی

زنجان - ایرنا - ملیله زنجان این هنر اصیل ایرانی که زمانی فرصت بزرگ اقتصادی، صادراتی و هنری ایران در بازارهای جهانی را قرق کرده بود اکنون دیگر رو به فراموشی است.

 


ساخت ملیله اصیل حوصله ای به استقامت کوه و صبری به پهنای دریا می خواهد تا ثمره آن به ارزشمندی گوهری همچون الماس تبدیل شود.

 

ملیله زنجان، فقط یک ظرف یا زیور آلات نقره یا طلای معمولی نیست که در قالب خاصی ساخته شده باشد و پشت هر قطعه ملیله هزاران تکه ظریف نهفته و خلاقیت بی نظیر هنرمند را در خود جای داده است.

هنر

صادرات برای درآمد زایی که حتما نباید مربوط به فروش نفت و محصولات پتروشیمی باشد، گاه هنر را ارزشمندتر از هر نوع کالایی می توان صادر کرد.

هنر صادراتی

هنر صادراتی نیز منحصر به نگارگری، نقاشی یا مجسمه سازی نیست گاه حتی زمختی فلزی را نیز می توان با سرپنجه های هنرمندی به اثری ارزشمند و ماندگار برای صادرات هنر ایران تبدیل کرد.

 

مواد لازم برای ساخت یک قطعه زیور آلات یا ظرف کوچک ملیله فقط چند صد گرم نقره ای است که در پیچ و تاب حرارت و فشار، مغلوب دستان هنرمند می شود و جان سخت خود را زیر هنر صنعتگر چنان نرم می کند که گویی صنعتگر هنرمند موم را برای نگارگری به کار گرفته است.

 

نقره زیر حرارت تبدیل به میله ای نازک و بلند می شود و این میله در پیچ و تاب فشار ده ها اهرم و مهره به ظرافت نخی در می آید تا پاسخ گوی خلاقیت صنعتگر هنرمند باشد.

 

برای ساخت یک ظرف کوچک ملیله ای فقط 200 گرم و شاید کمتر نقره به کار می رود ولی حوصله و خلاقیت و هنرمندی صنعتگر، آن را به 10 هزار قطعه ظریف و کوچکی تبدیل می کند که با جای گرفتن در کنار یکدیگر اثری را می سازند که نه سرمای روزگار و نه گرمای داغ بازارهای جهانی گرد بی ارزشی بر رخسار آن نمی نشاند و ظرافت و زیبایی آن را حقیر نمی سازد.

 

زنجان زادگاه و مهد چنین هنر و صنعت ظریف و ارزش مندی است، ولی چه سود که صنعتگران هنرمند زنجانی به سودی از این صنعت گران قیمت چنان که بتوانند روزگار خود و خانواده را بگذرانند دست نمی یابند و ملیله همچون شی ای معمولی منحصر در بازارهای زنجانی باقی می ماند.

 

ملیله زنجان با خلوص 9/99 درصدی که سرآمد ظروف تزئین و زیور آلات ایرانی است، ذوق می خواهد و حوصله، دستانی هنرمند نیازی دارد و صبری نا تمام.

 

ملیله چنان ارزشمند است که صنعتگر با حسرتی نا تمام به حاصل دسترنج خود می نگرد و خوب می داند هم اکنون بازارهای ایرانی و فردا بازارهای جهانی در حسرت چنین صنعت گران بها و بی نظیری خواهند ماند.

 

در کوچه پس کوچه های زنجان نیز کارگاهی یافت می شود که علاوه بر تولید زیور آلات و ظروف ملیله ای، به آموزش چنین هنر ارزش مندی دست می زند تا مبادا در گذر زمان، هنر ارزشمند ملیله کاری گرد فراموشی به خود بگیرد و هنرمندی نباشد تا اثری ماندگار با چنین صنعتی خلق کند.

 

محسن یزدان شناس از هنرمندان این رشته هنری از درد فرو خفته صنعت ارزشمند ملیله می گوید:

فقط یک دهم درصد از نقره هایی که در ویترین فروشگاه های کشور یافت می شود، به ملیله زنجان اختصاص دارد.

 

وی می افزاید: علاوه بر زنجان، ملیله در گذشته در اصفهان هم تولید می شد اما گذر زمان و تلاش برای امرار معاش هنرمندان و صنعتگران، ملیله کار اصفهانی را به سمت تولید ظروفی برد که با ریخته گری تولید می شود و دیگر ظرافت فوق العاده بالای ملیله را ندارد.

 

یزدان شناس ادامه می دهد:

متاسفانه ملیله زنجان معرفی نشده و خریدار فقط به صرف زیبایی آن را می خرد و از هنری که پشت آن نهفته است خبری ندارد.

 

وی یادآوری کرد: هر قطعه از ظروف ملیله بسیار گران تمام می شود، تکنیک های آن بسیار محدود است و طراح حرفه ای خاصی در این عرصه وجود ندارد.

 

یزدان شناس اظهار می کند:

امروزه ملیله زنجان نیازمند بازاریابی در داخل کشور و بازارهای جهانی است.

 

وی اضافه می کند در این عرصه سرمایه گذاری خاصی وجود ندارد و صنعتگر خود هم تولید کننده، هم بازاریاب و هم فروشنده است در حالی که این موضوع در کشورهای دیگر تفکیک شده و هنرمند فقط دغدغه کار هنری خود را دارد.

 

یزدان شناس تاکید می کند:

جای خالی ملیله در بازار ایران هنوز حس می شود و ابتدا این هنر باید جای پای خود را در بازار داخلی باز کند، تا بتوان با فراغ بال بیشتری شاهد صادرات این هنر ارزشمند و هنرنمایی در بازارهای جهانی بود.

 

این صنعتگر هنرمند ارزش ملیله زنجان را فرای دیگر آثار هنری و تولیدات صنعتی می داند و آن را دارای سخت ترین و زیباترین تکنیک های هنری عنوان می کند.

 

وی با اظهار تاسف می گوید:

چرا باید در ایران چنین هنری در خفا و سکوت تولید شود و اندونزی با کارهای ریخته گری بازارهای تزئینات و ظروف فلزی جهان را در انحصار خود در بیاورد.

 

یزدان شناس با بیان اینکه آثار هنری و ارزشی در ایران از جمله ملیله زنجان با مشکل بزرگ بسته بندی مناسب مواجه است تاکید کرد: در عرصه صنایع دستی مسوولان میراث فرهنگی در حاشیه قرار دارند و هیچ مسوولیتی در ساماندهی، بازاریابی و رسیدگی به مشکلات صنعتگران در این عرصه بر گردن آنان نیست.

مسوولان میراث فرهنگی

یزدان شناس نیاز تمام صنعتگران در عرصه صنایع دستی را حمایت معنوی دانست و ادامه می دهد:

مسوولان میراث فرهنگی باید برای جذب سرمایه گذاران تلاش کنند و به رابطی میان صنعتگران و سرمایه گذاران تبدیل شوند.

ملیله جزو بومی ترین صنایع دستی این استان محسوب می شود

مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان نیز که معتقد است ملیله زنجان در سطح جهان، هنر صنعت بی نظیری محسوب می شود، می گوید:

ملیله جزو بومی ترین صنایع دستی این استان محسوب می شود که بیشترین قدمت تاریخی را از نظر تولید در این منطقه دارد.

 

یحیی رحمتی ادامه داد:

صنعتگران دیگر مناطق کشور که در حوزه ملیله فعالیت می کنند، یا استادکارانی هستند که از زنجان به این این مناطق مهاجرت کرده اند و یا علاقه مندان این مناطق از زنجانیان این هنر را آموخته اند.

در اصفهان، تبریز و مشهد ملیله تولید می شود

وی می افزاید:

هم اکنون در شهرهای مختلفی از جمله اصفهان، تبریز و مشهد ملیله تولید می شود ولی با طرح، نقش و ظرافت و کیفیت ملیله زنجان قابل مقایسه نیستند.

هنرمندان زنجانی دارای سبک و طراحی خاصی هستند

رحمتی اضافه می کند:

هنرمندان زنجانی دارای سبک و طراحی خاصی هستند و ملیله زنجان شناسنامه منطقی ویژه ای برای خود دارد و قابل تفکیک با دیگر آثار تولید شده در کشور هستند.

 

این هنر و صنعت که بار هنری آن بیشتر است

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان، می گوید: این هنر و صنعت که بار هنری آن بیشتر است، برای عرضه در بازارهای داخلی و خارجی باید با تنوع و متناسب با سلیقه مخاطبان مختلف تولید کرد.

 

وی یادآوری کرد: در تولید ملیله باید قدرت خرید مخاطبان مختلف را نیز در نظر گرفت و متناسب با نیاز مصرف کننده، سلیقه، مد و نوآوری به تولید آن دست زد.

 

رحمتی اظهار کرد: باید برای ورود محصولات جدید ضمن حفظ هویت ملیله به بازار داخلی و جهانی برنامه ریزی و اقدام کرد.

 

معاون سابق صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، می گوید: پیش از این، فقط ظروف مختلف با هنر ملیله تولید می شد، اما از چندی قبل هنرمندان صنعتگر به تولید زیور آلاتی با بهره گیری از این هنر صنعت ظریف دست زده اند.

 

وی با بیان اینکه ملیله برای سازمان میراث فرهنگی از جایگاه و ارزش خاصی برخوردار است، ادامه می دهد:

همین موضوع است که مسوولان این سازمان را برای طراحی قالب های جدید و بازاریابی در سطح جهانی ترغیب می کند.

 

رحمتی ادامه می دهد:

تا ماه های آینده نتیجه اقدامات و مطالعات سازمان میراث فرهنگی در این زمینه در قالب کتابی منتشر می شود و علاقه مندان، هنرمندان و صنعتگران می توانند از نتایج آن بهره برداری کنند.

 

مدیر کل سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان زنجان، بر لزوم شناسایی بازارهای هدف ملیله برای صادرات آن در جهان تاکید می کند و اهالی شرق آسیا را از طرفداران ظروف نقره ای می داند.

 

وی می افزاید:

باید از ظرفیت سفارتخانه ها برای معرفی آثار صنایع دستی به وی‍ژه ملیله بهره برداری کرد.

 

رحمتی یادآوری کرد:

هم اکنون صنعتگران موفق بسیاری بوده اند که اقدام به برگزاری نمایشگاه در کشورهای خارجی کرده و به فروش خوبی از این محل دست یافته اند.

 

مدیر کل میراث فرهنگی به برگزاری کارگاه هایی برای بازاریابی صنایع دستی با حضور این صنعتگران اشاره می کند و بازاریابی را مهمترین اصل در افزایش فروش تولیدات صنایع دستی می خواند.

 

گزارش: مینا افشاری ترک

منبع : سایت

 

گرداوری از گروه فن و هنر ایران زمین

 


:: برچسب‌ها: هنر, ایران, صنعت, صنایع دستی



ساعت : ۸:۳٥ ‎ب.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات

سلام به سایت گروه فن و هنر ایران زمین خوش آمدید

در این سایت میتوانید اطلاعات جامعی در رابطه با هر موضوعی که میتواند به فن و هنر مربوط شود را بیابید .

 

لوگو گروه :

سلام به سایت  گروه فن و هنر ایران زمین خوش آمدید .  G F H I

شاید شما نیز متوجه تغییرات در سایت شده باشید

منظورم این جمله است که در انتهای متن ها اضافه شده (( نویسنده و گرداورنده : G F H I ) بجای سوناسازان ایران زمین 

به همین دلیل این مطلب را درج کردم

در زیر به ابتدای این جمله خواهم پرداخت و در صورتی که شما نیز نظر خود را درج کنید بسیار ممنون خواهم شد .

گروه فن و هنر ایران زمین

= Group

گروه , دسته , جمعیت , انجمن

FAN OR Technique

تکنیک, فن, شیوه, روش فنی, شگرد فن, اصول مهارت
= HONAR , ART
هنر, فن, صنعت, استعداد, استادی

= IRAN ZAMIN , PERSIAN
Persia
ایرانیان ، ایران ، ایران زمین ، سرزمین پارسی ، سرزمین پارس ، پارسه و ...



:: برچسب‌ها: g f h i, صنعت, ایران, فن



کتاب "کامران دیبا و معماری انسان دوستانه" منتشر شد
نوشته شده در جمعه ۱ فروردین ۱۳٩۳
ساعت : ٧:٤٢ ‎ق.ظ
نویسنده : { فربد حیدری } Farbod Heidari
نظرات

کتاب  کامران دیبا و معماری انسان دوستانه   منتشر شد

 

 

کتاب    کامران دیبا و معماری انسان دوستانه  


جریان معماری که توسط کامران دیبا و هم‌دوره‌ای‌های او به وجود آمد، بسیار سریع رخ داد، آن هم در زمانی که صنعت، فرهنگ، ساختار، معماری و بسیاری عرصه­ های دیگر در کشور رو به شکل گرفتن و متحول شدن بود.

 

معماری و هنر




مدتی طولانی از آغاز ساخت­ و­سازهای بنیادین شهری و کشوری و تقویت حضور مردم در عرصه­ سیاسی و بهتر شدن اقتصاد داخلی نمی­ گذشت و رجال سیاسی عزم سوق مملکت به سمت فرهنگ و تمدن غربی را داشتند. رابطه با کشورهای اروپایی و آمریکایی به‌شدت جان گرفته بود و بسیاری عرصه‌ها را تحت‌الشعاع قرار می‌داد.

کامران دیبا در همچون زمانی، پس از کسب تحصیلات عالی و علاقه­ شدیدی که به وطن داشت، به ایران بازگشت و نهایت تلاش خود را برای بهتر کردن امور مرتبط با “معماری و مردم” به کار بست.

در یک نگاه واقع­بینانه باید اذعان داشت که دیبا در یک دهه فعالیت فشرده و سخت در زمینه معماری و هنر، تمام توان خود را به کار بست و حتا سلامت خود را به خطر انداخت تا به هدف خود که همان فراگیر کردن معماری مردمی و انسان­دوستانه در کشورش بود، نزدیک­تر شود.

چنان که دکتر علی­ اکبر صارمی نیز بیان می‌دارد: «در آن زمان، نگاه سایر معماران کشور به نوعی آمیخته با نوستالژی و بر پایه‌ی احساس‌گرایی بود. اما دیبا نگاه منطقی‌تری به معماری ایران داشت».

او با عشق کار می­کرد و پیوسته به اعتلای فرهنگی و فراهم آوردن رفاه و آسایش افراد می­اندیشید. “ما عشق می­ورزیم، پس می­توانیم”.

شاید این عبارت ساده­ ترین توصیف شیوا از ذهنیت و پیام دیبا باشد. در کلام او پیوسته این لغات جاری بود: «مردم ببینند، مردم یاد بگیرند و مردم لذت ببرند.» جایگاه والای کامران دیبا در عرصه­ی معماری، فرهنگ و هنر و نیز تلاش او در جهت ارائه­ی معماری انسان­دوستانه قابل تقدیر و ماندگار خواهد بود.

در این کتاب سعی بر این است که با معرفی و بررسی آثار، پروژه‌ها و سیر تکامل حرفه‌ای کامران دیبا، تا حدی هرچند کوچک، قدرشناس او و معماران معاصر ایران بوده و با تحلیل پروژه‌های پیشگامان معماری ایران، راهگشای نسل جدید معماری باشیم تا به‌ تدریج الگوهای صحیح و جهت‌مندی برای این مرز و بوم رقم بزنیم.

 

معمار نیوز

 


:: برچسب‌ها: معماری, انسان, فرهنگ, صنعت