گروه معماری : مجری سازه های آبی استخر شنا ، پارک آبی ، موج ساز ، موج سوار و کلیه سازه های آبی از صفر تا صد

مدرن ، به روز ، استاندارد ، برترین های معماری

ما از تکنولوژی روز دنیا بهره میگیریم نه بخاطراینکه ادعا کنیم ما به روزیم بلکه ایمان داریم استفاده از تجهیزات مدرن ، استفاده از یک استخر بزرگ را به صرفه میکند .

{ هایوارد ، سرتیکن ، جازی ، هلو، پنتاکس، پیورکس، و.. }

مثال یک استخر حدودا در ماه بسته به شناگران و کاریرد آن از کلر بصورت دستی استفاده میکنند . قیمت کلر هر کیلو دوازده هزار تومان است و این روال بصورت دستی بدون کنترل دقیق انجام میشود . هنوز ماده مناسبی برای تصفیه آب که بتوان آن را ارزان تر از کلر تهیه کرد نداریم متاسفانه کلر باعث سرطان است بخصوص کلر آزاد در آب استخر . مصرف بیش از حد کلر باعث مشکلات زیادی میشود .

دستگاه فیدر شیمیایی میتواند مصرف کلر یا هر ماده دیگر را به عنوان گندزدا تنظیم و کنترل کند.

این دستگاه که مکمل فیلتراسیون استخر است بصورت دستی و تمام اتوماتیک موجود است و بنا به برنامه داده شده یا تنظیم دستی شما از کم به زیاد عمل میکند .و کلر اضافه و باقی مانده را از سیستم حذف میکند . با این کار مصرف کلر شما به یک سوم کاهش می یابد .

استخر ها به هر شکلی ساخته میشوند اما چگونه استفاده میشوند و با چه کیفیتی آب را به شما تهویل میدهن مهم است . نگهداری از آن اگر هزینه زیادی را به کارفرما تحمیل کند باعث بسته شدن استخر خواهد شد . همانطور که امروزه استخر های المپیک در حال  بسته شدن هستند . اما استخر هایی که سیستم آنها باز و مطابق با اصول بهینه سازی و سازگار با محیط زیست هستند هنوز پابرجا هستند و سود زیادی را روزانه به صاحبان خود میدهند .

پس قبل از برداشتن قدم اول خوب فکر کنید و بعد قدم را بردارید .

منبع وبکی پدیا : لینک

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86_%D9%84%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87

منابع : تبیان

منابع : همشهری آنلاین

منابع : حسین لرزاده

گرداورنده : ac water

زندگی

لرزاده در سن هفت سالگی به مکتبخانه  میرزا حسن در نزدیکی چهارراه حاج رضا خیابان بلورسازی رفت. پدرش، استاد محمد لرزاده، که از معماران دوره قاجار بود، او را به مدرسه‌ای در کوچه پشت گذر مهدیخان فرستاد که در آنجا هندسه و حساب و رسم فنی و نقاشی را در سطح عالی طی کند.

پس از دوران ابتدایی، چند سالی به دبیرستان سلطانی واقع در پل امیربهادر فرستاده شد. از آنجا که این مدرسه، رشته فنی مورد علاقه اش را نداشت، مدرسه را ترک و به شعبه مجسمه سازی مدرسه   کمال الملک   فرستاده شد. پس از یکسال و نیم که قالبگیری و قالبسازی آموخت، به دلیل شبهه حرمت این شغل ، او را نزد مرحوم  سیدمحمد تقی نقاش باشی که کار تابلوسازی می‌کرد، فرستادند.

اما از طرف دیگر، پدرش او را به کارهای فنی و رشته‌های معماری نیز وا می‌داشت و در جلسات شبانه که معماران برای آموختن رموز معماری در خانه ایشان جمع بودند، لرزاده را نیز در کار آنها شرکت می‌داد. استاد جوان نیز با استعداد و قریحه خود، نمونه‌ها را با گچ و مقوا اسکلت   اصطلاحی که قبلا به آن ماکت سازی می‌گفتند   می‌کرد و به طور عملی معماری را فرا می‌گرفت. پس از مرگ پدر در سال ۱۳۰۵، به دعوت استاد «جعفرخان کاشانی» که مشغول ساختن عمارت سنگی تپه علیخان در سعدآباد بود به آنجا رفت و مشغول به کار نقاشی در یکی از اتاق‌های این عمارت شد. نخستین کار مستقل استاد را می‌توان سر در بانک شاهی   بانک تجارت فعلی  واقع در میدان توپخانه تهران دانست.

لرزاده در طول عمر هنری نزدیک به یک قرن خود، مساجد متعددی را طراحی و اجرا کرد که در رأس آن مسجد اعظم   قم  به دعوت مستقیم آیت‌الله بروجردی قرار دارد. همچنین بنابه مأموریتی که آیت‌الله بروجردی به وی محول کرد، مأمور تعمیر و پاره‌ای تغییرات در حرم حسین بن علی در کربلا شد که طی حکمی از طرف آیت‌الله شهرستانی تولیت وقت آن حرم مطهر در عراق به عنوان افتخارآمیز  معمار آستانه مقدسه حضرت اباعبدالله الحسین(ع)   نایل گردید.

حسین لرزاده در روز سه شنبه ۲۴ شهریور ۱۳۸۳ در سن ۹۸ سالگی دارفانی را وداع گفت. پیکر وی در مقبره خانوادگی اش که خود ساخته بود به خاک سپرده شد.

شیوه‌ هنری

کاسه سازی اثر حسین لرزاده

شبستان زمستانی مسجد سپهسالار تهران اثر حسین لرزاده   ۱۳۴۲ شمسی 

لرزاده در تمام شاخه‌های معماری همچون رسمی سازی، مقرنس، کاسه سازی و گره سازی مهارت داشت.

چنانچه کارهای معماری وی را در یک منظر کلی بررسی کنیم، بزرگترین ویژگی شان سهل و ممتنع بودن آنهاست.

در واقع این بزرگترین و معمول‌ترین شیوه کار اوست که آثارش نگاهی از بالا، تحقیرآمیز و از سر لطف به آدمی نمی‌کند.

آثار لرزاده با مخاطب خودمانی است، بی آن که در این رهگذر باجی به مخاطب دهد و عوام فریبی کند.

این ویژگی، تنها با ارتباط با کلیت آثارش و توجه و تحلیل رخ می‌نمایاند. به طور مثال لرزاده در مسجد گیتی از رنگ بر روی نقوش گره استفاده‌ای به کمال کرده و آن قدر به ظرایف و دقایق نقوش و رنگ آمیزی آن و نیز نورپردازی و ارتباط آنها در حجم و جهت دادن نقوش به سمت قبله پرداخته‌است که شاید بتوان ادعا کرد کار را در این مسجد کوچک به کمال رسانده به طوریکه دیگر از عناصر کلیشه‌ای همچون مناره و گلدسته و حتی گنبد پرهیز کرده‌است، این پرهیز در نگاه اول به چشم نمی‌آید و چنین ویژگی ای در آثار لرزاده منحصر بفرد است. از سویی دیگر در شبستان مسجد سپهسالار که با فاصله‌ای 25 ساله نسبت به مسجد سجاد ساخته شده، اصولا مقوله رنگ نقشی ندارد .

لرزاده این بار سایه روشن و ترام را با همان ویژگی‌ها و در خدمت حجم و پرسپکتیو و نیز در جهت قبله سامان می‌دهد.

استادان و همکاران

از جمله استاد کارانی که از نظر اجرایی با استاد همکاری داشته‌اند، می‌توان به مرحوم حاج محمد معمار کاشانی و حاج محمد شعر باف، حاج حسن خواتین شیرازی و حاج حسین شکل آبادی اشاره کرد.

در مسجد سپهسالار هنرمندان دیگری نیز بوده‌اند که نام آنها در لوحه جنب محراب گچ بری شده، آمده‌است. به عنوان مثال، کاشیکاری سر در جلوخان، کار اسدالله عموحسین و معرق کار حسین برهانی است. قسمت زنانه مسجد لرزاده و سردر، با کمک حاج حسن انگشت باف به انجام رسیده‌است.

در مقبره فردوسی نیز با هنرمندانی چون عمادالکتاب (خطاط کتیبه ها)، عباس و غلامعلی دهشیری و حسین حجار باشی همکاری داشته‌است. از همکاران استاد لرزاده در گنبد کاخ مرمر می‌توان از احمد خاک نگار مقدم و حسین طاهرزاده بهزاد نام برد.

آثار

معماری

حسین لرزاده و ارباب کیخسرو شاهرخ نماینده اقلیت زرتشتی مجلس در کنار آرامگاه فردوسی در حال ساخت، (سال 1312 شمسی)

    مقبره فردوسی که لرزاده هم طراحی و هم ساخت آن را بر عهده داشته. این مقبره نخست توسط آندره گدار پایه ریزی شده و تا پله دوم نیز اجرا گردیده بود. طرحی که وی در نظر گرفته بود هرمی چون اهرام مصر بوده‌ است. این طرح مورد قبول ذکاءالملک فروغی رئیس انجمن آثار ملی قرار نمی‌گیرد و قرار می‌شود که یک معمار ایرانی با طرحی ملی آن را تکمیل کند.

حسین لرزاده مأمور طراحی و ساخت مقبره حکیم فردوسی می‌شود و طی هجده ماه طرح را اجرا و کار را تا جشن هزاره فردوسی به اتمام می‌رساند. از آنجا که فردوسی شاعری شیعه مذهب است، لرزاده در بالای قبر یک چهار کاسه به نشانه ارکان اربعه شیعه اجرا کرده بود که بعدها در تعمیرات بقعه این بخش از کار تخریب میشود. در دهه ۳۰ شمسی هوشنگ سیحون این بنا را استحکام بخشی نمود.

    حسین لرزاده تعداد ۸۴۳ مسجد را طرح و بعضا اجرا و یا نظارت کرده‌است که از آن جمله است :

    مسجد لرزاده، ‌خیابان لرزاده، خیابان خراسان

    مسجد سلمان، خیابان شهباز، خیابان غیاثی

    مسجد سجاد، ‌خیابان جمهوری

    مسجد اعظم قم،‌ خیابان موزه

    مسجد مهدیه، ‌خیابان ری

    مسجد امام حسین، ‌خیابان امام حسین

    مسجد فخریه، خیابان امیریه

    مسجد زعیم، ‌خیابان منیریه

    مسجد فرازنده، خیابان شوش

    مسجد سپهسالار، ‌خیابان بهارستان

    مسجد انبار گندم، خیابان ری

    مسجد سنگی، خیابان ری (تخریب شده)

    مسجد عمار، خیابان سپاه

    سردر دارالفنون.

    سر در بانک شاهی (بانک تجارت کنونی) در میدان توپخانه که نخستین کار مستقل لرزاده بوده است. این کار به درخواست <<کهل>> ( مسئول انگلیسی بانک ) جهت طراحی سردری ایرانی برای این بانک صورت گرفت.

    بیمارستان واقع در خیابان فلسطین که امروز به نام انقلاب خوانده می شود.

    گنبد کاخ مرمر.

    کاسه سازی یا   شمسه زیاد : می‌توان کاسه سازی یا شمسه زیاد را امضای استاد لرزاده بر آثارش دانست. در مساجد امام حسین(ع)، انبار گندم، مساجد تخریب شده سنگی، سلمان، عمار، فخریه، سجاد و پیش ورودی گنبدخانه سپهسالار که در آنجا یک نه کاسه مادر و بچه ظریف طراحی و اجرا کرده تا این هنر را به کمال رسانده باشد.

تألیفات

     احیای هنرهای از یاد رفته  در دو مجلد که شامل آموزش اصول اربعه معماری سنتی با روشی بسیار سهل و ممتنع است.

     نغمه لرزاده  شامل اشعار.

     صد امید  مجموعه اشعار استاد در زمان جنگ و انقلاب.

     ماجرای معماری سنتی ایران در خاطرات استاد حسین لرزاده، از انقلاب تا انقلاب 

افتخارات

تقدیرنامه ذکاءالملک فروغی نخست وزیر و رئیس انجمن آثار ملی ایران از حسین لرزاده معمار به پاس طراحی و اجرای مقبره فردوسی (جشن هزاره فردوسی، بهمن ۱۳۱۳)

    مدال فردوسی در سال ۱۳۱۳ شمسی به مناسبت جشن هزاره فردوسی برای طراحی و ساخت ساختمان مقبره حکیم توس.

    مدال و نشان لیاقت علمی از نوع درجه‌ سوم برای لیاقت استاد در معماری در سال ۱۳۱۹ شمسی.

    مدال درجه‌ اول همایون در سال ۱۳۲۹ شمسی.

    مدال درجه پنجم همایون برای معماری کاخ‌ها در سال ۱۳۳۱.

    نشان درجه‌ پنجم تاج برای معماری کاخ‌ها در سال ۱۳۳۸.

    نشان درجه‌ چهارم همایون به خاطرکارشناسی و تصدی ساختمان های کاخ ها در سال ۱۳۴۶.

    مدال یادبود به خاطر مشاوره‌ عالی ساختمانی در سازمان کل فنی و خدمات اجتماعی.

    دریافت درجه کارشناس آستانه مقدس حسینی(کربلا) در رمضان ۱۳۸۴ قمری به سبب تعمیر آستانه حرم حسین بن علی و تجدید بنای ایوان بزرگ.

    دریافت نشان خادم برگزیده قرآن کریم از سوی رئیس جمهور در دهمین نمایشگاه بین المللی قرآن کریم، تهران، آبان ۱۳۸۱ شمسی.

    نشان فرهنگستان هنر جهوری اسلامی ایران به عنوان منتخب فرهنگستان در بزرگداشت نام آوران سال ١٣٨١ شمسی.

    درباره استاد حسین لرزاده، افتخار معماری ایران

    حسین مفید و مهناز رئیس زاده. ماجرای معماری سنتی ایران در خاطرات استاد حسین لرزاده. مولی. 33.

    حسین لرزاده، عضو جاوید فرهنگستان هنر

ویکی پدیا

ادامه گرداوری است از سایت های معتبر ایرانی مانند همشهری، تبیان ، هنر

زندگینامه: حسین لرزاده (1295-1383)

هنر > تجسمی- همشهری آنلاین:

حسین لرزاده در سال 1285 هـ‌.ش در تهران، کوچه قلمستان نزدیک باغ و حمام حاج عبدالصمد چشم به جهان گشود.

پدر ایشان استاد محمد لرزاده از معماران نامی دوره‌ اتابک و همکار حاج حسن صنیع الدیوان، معمار اتابکی بود. از یادگارهای استاد محمد لرزاده، ‌می‌توان از‌ مسجد حاج حسن صنیع الدیوان، سید نصیر الدین، یکی دو ایوان در مدرسه‌ سپهسالار، از گردن به پایین گنبد سر قبر آقا و خط بنایی دور آن و حوضخانه‌ آینه کاری حسینیه امیربهادر یاد کرد. استاد حسین لرزاده از هفت سالگی چندی نزد میرزا حسن به مکتب رفت.

 سپس به مدرسه‌ مقابل منزل محتشم‌السلطنه فرستاده شد و استعدادهای هنری ایشان از همان زمان نمایان گشت. در محضر درس پدر نیز از بهترین‌ها بود؛ در حالی که دیگر هنرآموزان از سختی کار در رنج بودند او با وجود سن کم، چند زمینه‌ گره را در کلاس طراحی می‌کرد آن چنان که همگان را به حیرت می‌انداخت.

 پس از اتمام دوره‌ ابتدایی به دبیرستان سلطانی واقع در پل امیربهادر و از آنجا به مدرسه‌ کمال الملک برای یادگیری مجسمه سازی رفت. این دوران یک سال و نیم به طول انجامید. سپس به محضر درس سیدمحمد تقی نقاش باشی رفت. در تمام این دوران، علاوه بر مکتب، درخانه نزد پدر نیز مشق معماری می‌کرد.

 پس از خلع احمد شاه از سلطنت، کارگاه نقاشی سید محمد تقی نقاش باشی واقع درخیابان ناصریه به دلیل طرح اصلاحی خیابان، از میان رفت و استاد لرزاده با کسب اجازه از استاد خود،‌ کارگاه کوچکی جنب مسجد مجدالدوله،‌ بین چهارراه حسن‌آباد و گذر تقی‌خان به نام «نقاشخانه‌ حسین لرزاده» دایر کرد. پدر استاد در سال 1305 درگذشت. در این زمان استاد لرزاده با دعوت استاد جعفرخان کاشانی که دست اندر کار ساختن عمارت سنگی تپه علی‌خان در سعد آباد بود، به کار نقاشی در یکی از اتاق‌های این عمارت مشغول شد.

پس از آن، طراحی و ساخت سر در ایرانی برای بانک شاهی واقع در توپخانه – بانک تجارت کنونی– را انجام داد. رسمی‌سازی سر در مدرسه دارالفنون و بالکن پیرایش در ابتدای خیابان لاله‌زار و مطبعه‌ یمنی در خیابان فردوسی نیز از کارهای ایشان در این دوران است.

پس از آن عمارت محروقه‌ مجلس شورای ملی را تعمیر کرد. استاد لرزاده در سال 1311 برای ساختن آرامگاه فردوسی به توس رفت و مدتی با مرحوم عماد الکتاب که در آن هنگام ایام کهولت را می‌گذراند و برای خطاطی اشعار و نوشته‌های مقبره‌ حکیم توس به آنجا رفته بود، همدم و محشور شد و شبها در نزد او مشق خط می‌کرد. خود وی از قول مرحوم عمادالکتاب می‌گوید: «حالا چه عیبی دارد در کنار معماری، خوب هم بنویسی».

تاریخ پایان آرامگاه فردوسی مصادف با 30 سالگی استاد بود. وی در ضمن آن اشعاری نیز ذکر کرده است:‌

 به شمسی شد اتمام آرامگه  

هزار و سه صد از پی‌اش، سیزده               

پس از اتمام کار آرامگاه فردوسی،‌ استاد به تهران بازگشت و مشغول به کار کاخ مرمر شد. گنبد این کاخ هم از آثار ایشان است. همچنین بنا به درخواست آیت الله بروجردی،‌ مسجد اعظم قم را طرح ریزی و اجرا کرد.

از دیگر یادگارهای ایشان تعمیر و ساخت قسمت‌هایی از حرم مطهر حضرت سید الشهداء‌ است و بدین مناسبت به سمت معمار افتخاری ابا عبدالله ‌الحسین نایل آمد.

استاد حسین لرزاده بعد از 98 سال زندگی اواخر شهریور ماه 1383 دار فانی را وداع گفت.

استاد لرزاده کار بر روی 842 مسجد را در افتخارات خود دارد که از آن جمله است:‌

- مسجد لرزاده، ‌خیابان لرزاده، خیابان خراسان

- مسجد سلمان، خیابان شهباز، خیابان غیاثی

- مسجد سجاد، ‌خیابان جمهوری

- مسجد اعظم قم،‌ خیابان موزه

- مسجد مهدیه، ‌خیابان ری

- مسجد امام حسین، ‌خیابان امام حسین

- مسجد فخریه، خیابان امیریه

- مسجد زعیم، ‌خیابان منیریه

- مسجد فرازنده، خیابان شوش

- مسجد سپهسالار، ‌خیابان بهارستان

- مسجد انبار گندم، خیابان ری

- مسجد سنگی، خیابان ری

- مسجد عمار، خیابان سپاه و چند مسجد دیگر

-======================-=============-================

تداوم سنت گرایى محض در آثار استاد لرزاده

tebyan.net

حسین سلطان زاده

هنر و معمارى ایران تا اوایل دوره صفویه روندى کمابیش پیوسته و کند داشت و ضمن وجود دگرگونى هایى که به  طور عمده براساس تحولات درونى و در مواردى تاثیرات خارجى در آن حاصل مى شد هویت منسجم و یکپارچه خود را حفظ کرد.

در دوره صفویه در اثر رفت و آمد اروپاییان و برخى از هنرمندان اروپایى و نیز ورود بعضى از آثار هنرى که گاه توسط سفرا، هیات هاى سیاسى و گاه بازرگانان به ایران وارد مى شد به تدریج حکمرانان، گروهى از اعیان و رجال و نیز عده اى از هنرمندان با بعضى از آثار هنرى و برخى از خصوصیات هنر اروپایى و روش هاى خلق آثار آشنا شدند.

شاید بتوان اظهار داشت که نگارگرى ایرانى در آغاز بیش از سایر هنرها از فرهنگ اروپایى تاثیر پذیرفت. این تاثیرپذیرى هم در محتوا و هم در روش خلق بعضى از آثار بازتاب یافت. بسیارى از حرمت ها و قواعد پیشین در آفرینش  بعضى از آثار به ویژه آثارى که توسط پادشاه و بعضى از اعیان و رجال سفارش داده مى شد کنار نهاده شد. تابلوها و نگاره هاى موجود در کاخ چهلستون در اصفهان را مى توان از بهترین نمونه هایى دانست که این دگرگونى در آنها بازتاب یافته است. هنر معمارى به عنوان هنرى که تنها از جنبه اى انتزاعى و محض برخوردار نیست بلکه با بسیارى از عوامل مادى، محیطى، تمدنى و فرهنگى مرتبط است در این دوره چندان دگرگون نشد، هرچند که در برخى از تزئینات و هنرهاى وابسته به معمارى مانند گچبرى و کاشى کارى، زمینه هاى دگرگونى فراهم شد اما ترکیب کلى فضاهاى معمارى هنوز ادامه فرهنگ و سنت کهن معمارى ایرانى بود.

رفت و آمد اروپاییان به ایران و همچنین سفر برخى از ایرانیان به اروپا در دوره قاجار زمینه و بستر آماده اى براى دگرگونى در معمارى ایرانى فراهم کرد. نخست تقلید از برخى عناصر و تزئینات غربى مانند سنتورى  و شکل قوس ها آغاز شد و سپس وضع به جایى رسید که برخى از عناصر مهم مانند پلکان ها، سرستون ها و در نهایت تقلید نقشه و ترکیب حجمى از بعضى از بناها در دستور کار معماران ایرانى قرار گرفت.

ساختمان هایى مانند عمارت دفترخانه در میدان ارگ تهران، تکیه دولت، کاخ فیروزه، عمارت خوابگاه در ارگ تهران، کاخ شمس العماره و ده ها عمارت دیگر از آثارى هستند که به مقدار زیاد از معمارى اروپایى تاثیر پذیرفتند.

با آغاز دوره مدرنیسم در اروپا همین روند ادامه یافت و عده اى از معماران ایرانى که در اروپا تحصیل کرده بودند آثارى به پیروى از معمارى مدرن در ایران پدید آوردند.

از ابتداى قرن حاضر در ایران به تدریج موضوع تجدد به مسئله اى مهم در بسیارى از امور و پدیده هاى فرهنگى و اجتماعى تبدیل شد و به ویژه چگونگى تلفیق، ترکیب یا ارتباط آن با سنت یکى از مباحث مهم فرهنگى و اجتماعى کشور شد که هنوز هم مطرح است. در عرصه هنر معمارى در دوره معاصر چند جریان فرهنگى- هنرى پدید آمد. گروهى از معماران سنت و هویت معمارى ایرانى را چندان مورد توجه قرار ندادند و آن را براى شکل دادن به معمارى معاصر ناکارآمد دانستند و به پیروى از معمارى غرب پرداختند. گروهى نیز برعکس این عده در طراحى و ساخت بنا به اصول، قواعد و حتى در مواردى روش هاى معمارى سنتى پایبند ماندند و بسیارى از فضاهایى که طراحى و احداث کردند چنان است که گویا دگرگونى هاى فنى، فرهنگى و اجتماعى امروز چندان در آنها بازتاب نیافته است. گروه دیگرى را نیز مى توان مورد اشاره قرار داد که به گونه اى تلاش مى کردند که برخى از خصوصیات، اصول، عناصر یا شکل هاى معمارى ایرانى را در معمارى معاصر به کار گیرند تا به نوعى بتوانند بین سنت و تجدد ارتباط برقرار کنند یا به عبارت بهتر به معمارى معاصر هویتى ایرانى و سنتى نیز بدهند.

باید اظهار داشت که تلاش گروه سوم را مى توان اقدامى مهم به سوى متحول ساختن معمارى سنتى به شمار آورد زیرا آشکار است که معمارى سنتى را به جز در مورد بناهاى آئینى و مذهبى، دیگر نمى توان به همان صورت تقلید و تکرار کرد. در مورد اخیر نیز دگرگونى هاى فرهنگى، اجتماعى و فنى ایجاد تحول را ضرورى مى نمایاند.

مرحوم استاد حسین لرزاده از معدود معماران توانمند و مومن بود که طى دوران کارهاى حرفه اى خود شمار فراوانى مسجد (حدود ۸۰۰ مسجد و حسینیه) و برخى از دیگر بناهاى مذهبى را طراحى، احداث و در مواردى مرمت کرد. او به ویژه در زمینه طراحى و اجراى مقرنس، رسمى سازى، گره سازى و یزدى بندى که از فنون اجرایى و تزئینى معمارى سنتى بود مهارت داشت و از آنها با عنوان «اصول اربعه» یاد مى کرد. مرحوم استاد لرزاده را مى توان از معماران سنت گرایى دانست که در زمینه طراحى و ساخت بناهاى مذهبى و به ویژه تزئین آنها با فنون و مصالح سنتى از توانمندى کامل برخوردار بود اما به نظر مى رسد که ایشان در زمینه ایجاد تحول، تطور، تجدد و نوگرایى در معمارى سنتى امکان و مجال کافى نیافت و البته این امر طبیعى است زیرا ایشان به عنوان یک معمار سنتى کمابیش همان راه معماران گذشته را ادامه داد درحالى که با توجه به دگرگونى هاى صورت گرفته در همه عرصه هاى فرهنگى، اجتماعى، فنى و نیز گسترش روابط جهانى، ایجاد تحول و دگرگونى در معمارى سنتى براى کارآمدکردن آن براى جهان امروز امرى ضرورى است.

استاد حسین لرزاده

برکت معماران تجربى

دبیر انجمن فرهنگى جامعه مهندسان معمار ایران

معمار حسین لرزاده یکى از آخرین بازماندگان معماران تجربى در ایران بود که به تجربه بسنده نکرد و داشته ها و آموخته هاى خود را علمى و مکتوب کرد. در دوران قدیم معمار عنوان کسى بود که هم بتواند شالوده ساختمان را بنا کند و هم تسلط کافى به کلیه هنرهاى تزئینى ایرانى، جهت پوشش نهایى بنا یا نازک کارى آن داشته باشد.

 به قول خود معمار لرزاده «هنر معمار، هنر تزئینات است». او معمارى ایرانى را به چهار اصل به نام اصول اربعه تقسیم کرد که عبارتند از رسمى سازى، گره سازى، یزدى بندى و مقرنس. در بناهاى دوره قاجاریه و پیش از آن بعد از اتمام سفت کارى ساختمان معماران قابل بودند که گوشه هاى متعدد بنا را تزئین مى کردند و قابلیت معماران در خلق تصاویر زیبا و پرکار در این مرحله مشخص مى شد.

 این امر در دوره رنسانس در اروپا نیز مصداق دارد، پیکرتراشان و مجسمه سازانى همچون میکل آنژ به تزئین نهایى بنا مى پرداختند و تزئین نهایى آنان بود که بیشترین تاثیر را بر بیننده مى گذاشت. در دوران گذشته در ایران هم نقاط عطف یک بنا به برکت معماران توانایى چون لرزاده تزئین مى یافت.

 در دوران رضا شاه به واسطه تحولات ساختمانى در ایران و همچنین ورود معماران خارجى و یا معماران ایرانى تحصیلکرده خارج ارج و قرب معماران تجربى کاهش یافت و از امکانات آنها کمتر استفاده شد. اما لرزاده توانایى و شایستگى خود را در انطباق با طرح یک معمار تحصیلکرده به نمایش گذاشت. او در بیمارستان شاهرضا و مقبره فردوسى به عنوان معمار ساختمان جایگاهى در کنار مهندس معمار پیدا کرد. شایستگى ها و تسلط لرزاده قبلاً در سردر بانک ایران و انگلیس و سردر مدرسه دارالفنون ثابت شده بود.

 لرزاده علاوه بر اصول اربعه خود به تزئینات معمارى باستانى ایران و معمارى قرن نوزدهم اروپا نیز تسلط یافت و استادکاران را در این زمینه هدایت مى کرد. او به مقابله با معمارى مسلط بر جامعه در بناهاى عمومى نپرداخت بلکه سعى کرد تزئینات معمارى در ایران را در بناهایى که با هندسه کلاسیک طرح و اجرا مى شدند بگنجاند و در این راه موفقیت یافت و کم کم کلیه کاخ هاى سلطنتى و مساجد و بناهاى مذهبى و تعدادى از بناهاى عمومى از هنر او بهره مند گشتند.

معمار لرزاده حتى به این هم بسنده نکرد، نقشه ها و پلان هاى ساختمان هاى مسکونى را از معماران مدرن آموخت و تجربه کرد و تعداد زیادى بناى مسکونى براى مردم با نقشه هاى غیرایرانى یا به قول خودش به سبک غربى ساخت. پس از اینکه انجمن آثار ملى به حفظ و اشاعه فرهنگ دوره باستانى و دوره اسلامى ایران پرداخت بازسازى و مرمت آثار گذشته از اهمیت بسزایى برخوردار گشت. وجود معمارانى همچون لرزاده که به رموز و تزئینات معمارى سنتى تسلطى علمى داشت ارزش زیادى پیدا کرد و از او در مرمت و بازسازى این بناها به میزان زیادى استفاده شد.

تسلط لرزاده بر امور نقشه و طرح و تزئینات باعث شد که او در طراحى مساجد به ابتکاراتى دست یابد از جمله در طراحى مسجد سجاد و مسجد آلاشت که به قول خودش از جمله بهترین کارهاى او است با این روحیه و گرایش ساخته شده اند.

موضوع کتاب «احیاى هنرهاى از یاد رفته» که مشتمل بر پنج جلد مى شود و دو جلد آن یعنى گره سازى و مقرنس منتشر شده و کلیه ترسیمات و حجم سازى در کتاب اثر لرزاده با خط او است نشان دهنده ذوق هنرى او و تسلط علمى او بر انجام امور تزئینات معمارى در ایران است. وجود معمارانى همچون معمار حسین لرزاده سیر اتصال به شیوه معمارى گذشته ایران خصوصاً در دوره اسلامى را حفظ مى کند.

اسماعیل لرزاده فرزند حسین لرزادهدرباره پدرش چنین می گوید

به خانه اى مى رویم که تا چندى پیش مسکن سید حسین لرزاده بوده است و هم او آن را طراحى کرده است. خانه اى به سبک اولین خانه هاى مدرن تهرانى با پنجره هاى کشیده مدولا، آجرهاى قرمز، کف پنجره هاى شاخص سیمانى و فضاهاى داخلى مرتفع. از حجم بیرونى و همچنین داخل این خانه نمى توان حدس زد که طراح آن استاد لرزاده، همان طراح مسجد  سجاد، آرامگاه فردوسى و بخشى از مدرسه شهید مطهرى بوده است. با کوچک ترین پسر استاد آقاى اسماعیل لرزاده که مرد میانسالى است به گفت وگو مى نشینیم.

استاد در خیابان «قلمستان» متولد شدند که خانه پدرى شان بود و از عنفوان جوانى نیز به کار پدر مشغول شدند. ایشان داراى ۵ پسر و ۳ دختر هستند که البته هیچ یک از آنان در حرفه پدر وارد نشدند. اما یکى از نوه هاى وى یعنى دختر من، در رشته باستان شناسى مشغول به تحصیل است.

استاد حسین لرزاده

در زمینه ترمیم هنر هاى تزئینى معمارى تالیفاتى دارند که در مجموعه کتب احیاى هنر هاى از یاد رفته جمع آورى گردیده اند و اما غیر از زمینه  معمارى کتابى به نام نغمه لرزاده دارند که اشعار سروده خود را در آن تالیف کرده اند و همچنین خاطرات و آرا و نظرات خود در مورد جنگ هشت ساله ایران و عراق را منتشر کرده اند.

کارهاى استاد عمدتاً منحصر به مساجد، تکایا و کلاً بناهاى مذهبى است که البته هیچ درآمدى نیز از این راه کسب نمى کردند. اصلاً از حرفه معمارى درآمدى نداشتند چرا که در غیر این صورت نمى توانستند وقت خود را مصروف هنر مورد علاقه شان کنند.

استاد تعدادى انگشت شمار بناهاى مسکونى نیز طراحى کردند، اما در هیچ جا نامى از ایشان نیامده است. از جمله آنها همین منزل شخصى ایشان است که حدوداً از سال ۳۲ در آن ساکن بودند.

ایشان تعدادى شاگرد در سال هاى آخر داشتند که آنان را در منزل و در همین اتاق مى پذیرفتند. البته چندین مرتبه از ایشان دعوت کردند که در دانشگاه تدریس کنند، اما قبول نکردند. استاد تا ۶-۵ سال اخیر نیز مشغول به کار بودند که به خاطر ناتوانى چشم ناگزیر طراحى را رها کردند. طراحى در سال هاى بعد از انقلاب دغدغه اصلى شان بود و به استثناى مقبره خانوادگى خود در بى بى زبیده، کارى را اجرا نکرده اند.

هیچ وقت به فرزندان اش تحمیل نکرد که راه و کسوت ایشان را ادامه دهند و هیچ یک از فرزندان بزرگ تر نیز به این حرفه علاقه اى نشان ندادند. خود من هم با وجود علاقه اى که به معمارى داشتم از آنجا که دوران جوانى ایشان را درک نکردم، نتوانستم از محضرشان بهره مند شوم.

 فعالیت علمی ، فرهنگی و هنری :

- عضو پیوسته‌ فرهنگستان هنر ایران

سوابق شغلی :

طراحی، اجرا، تعمیر و ساخت بیش از ٨۴٠ مسجد مانند : صحن اباعبدالله در کربلا، مسجد اعظم قم ( بنا به درخواست آیت الله بروجردی )، مسجد امام حسین تهران، شبستان و محراب مسجد سپهسالار تهران، مسجد سجاد تهران

- ساخت گنبد کاخ مرمر تهران

- کارهای متعددی در کاخ مرمر و ساختمان های اطراف و مجموعه‌ سعد آباد

- معماری ساختمان های اختصاصی

- مهارت در تمام شاخه‌های معماری همچون رسمی سازی، مقرنس، کاسه سازی و گره سازی، و...

- داشتن آثار متعدد در خطاطی، شعر و نقاشی

 حسین لرزاده از آخرین معماران قدیم بود

- تالیفات و ترجمه ها :

   - احیای هنرهای از یاد رفته جلدهای1و2و3

   - خاطرات از انقلاب تا انقلاب

   - نغمه‌ لرزاده، دیوان اشعار

   - صد امید، مجموعه‌ اشعار

- جوایز :

   - مدال فردوسی در سال 1313 به مناسبت هزاره‌ حکیم فردوسی برای طراحی و ساخت ساختمان مقبره حکیم توس

   - مدال و نشان لیاقت علمی از نوع درجه‌ سوم برای لیاقت استاد در معماری

   - مدال درجه‌ اول همایون

   - مدال درجه پنجم همایون برای معماری کاخ‌ها

   - نشان درجه‌ پنجم تاج برای معماری کاخ‌ها

   - دریافت درجه‌ کارشناس آستانه‌ مقدسه‌ حسینی ( کربلا) به خاطر تعمیرات آستانه‌ مقدس به ویژه جدیت در تجدید بنای ایوان بزرگ

   - نشان درجه‌ چهارم همایون به خاطرکارشناسی و تصدی ساختمان های کاخ ها

   - مدال یادبود به خاطر مشاوره‌ عالی ساختمانی در سازمان کل فنی و خدمات اجتماعی

   - نشان درجه‌ چهارم تاج برای مشاوره‌ فنی

   - نشان فرهنگستان هنر ایران به عنوان منتخب فرهنگستان در بزرگداشت نام آوران سال ١٣٨١

-==========-==============-===============-===========--

بررسی معماری و آداب معنوی در آثار

حسین لرزاده، معمار جاوید

20/06/1387

آثار استاد حسین لرزاده، عضو جاوید و چهره‌ی برگزیده‌ی فرهنگستان هنر در پنجمین سال‌مرگ وی، در نشستی با حضور سید محمد بهشتی، سید جواد مجابی، حسین مفید و مهدی مکی نژاد بر رسی می شود.

به گزارش روابط عمومی مرکز هنرپژوهی نقش جهان وابسته به فرهنگستان هنر،استاد حسین لرزاده سال 1285 هـ.ش در تهران به دنیا آمد . پدر ایشان، استاد محمد لرزاده ، از معماران بنام دورة ‌اتابک و همکار حاج حسن صنیع‌الدیوان بود. استاد حسین لرزاده پس از اتمام دوره‌ی دبیرستان به مدرسه‌ی کمال‌الملک رفت و مجسمه‌سازی آموخت و سپس در محضر درس سید محمدتقی نقاش باشی به تحصیل علم پرداخت. از این مرحوم ، کار بر روی 842 مسجد ، ساخت صحن ابا عبدا... در کربلا ، طراحی و ساخت سردر ایرانی برای بانک شاهی واقع در توپخانه – بانک تجارت کنونی - شرکت در ساخت آرامگاه فردوسی در طوس و ... به یادگار مانده است.

علاقه مندان برای حضور در این نشست می توانند یک‌شنبه 24 شهریور از ساعت 17 به مرکز هنر پژوهی نقش جهان واقع در خیابان ولی‌عصر، ضلع جنوب غربی پارک ساعی پلاک 1101 مراجعه کنند.

منبع : http://website.honar.ac.ir

=-=============-=============-===========-======-

با تشکر سایت جامع پیمانکاران